Veriler nereden geliyor

Kayıt bilgisi RDAP üzerinden alınır — ICANN'in gTLD registry'lerinden zorunlu tuttuğu, JSON döndüren modern protokol. Klasik WHOIS'in kullandığı 43. port bu sunucudan dışarı kapalı olduğu için tek taşıyıcı RDAP'tir. Bu bir eksiklik değil: RDAP yapılandırılmış veri döndürür, her kayıt firmasının kendi serbest metin biçimini ayrıştırmak gerekmez.

Bunun bir sınırı var. IANA'nın bootstrap listesi ve elle eklenen birkaç uzantıyla şu anda 1.209 uzantı için bir RDAP sunucusu biliniyor; bu liste gTLD'lerin neredeyse tamamını, ccTLD'lerin ise bir kısmını kapsar.

.com ve .net gibi "ince" registry'ler yalnızca yetki devrini tutar; kayıt sahibi kuruluş, ülke, iletişim kişileri ve kayıt firmasının abuse masası kayıt firmasının kendi RDAP sunucusundadır. Registry yanıtında böyle bir bağlantı varsa o da sorgulanır ve iki yanıt birleştirilir.

Her iki ham yanıt da profil sayfasının sonunda ayrı sekmelerde durur.

GDPR'den bu yana registry'lerin çoğu kayıt sahibinin adını, adresini ve e-postasını yayımlamıyor. Boş ya da gizlenmiş görünen alanlar eksik veri değil, gizlenmiş veridir. Kurumsal kayıtlarda organizasyon adı ve ülke bazen açık kalır; bireysel kayıtlarda neredeyse hiç kalmaz.

DNS kayıtları üç genel çözümleyiciden (8.8.8.8, 1.1.1.1, 9.9.9.9) canlı sorulur. E-posta güvenliği için SPF, DMARC, MTA-STS, TLS-RPT ve BIMI kayıtları okunur; DKIM seçicileri DNS'te listelenemediği için yaygın seçiciler denenir.

Alt alan adları (api., vpn., mail.…) DNS'te listelenemez. Bunlar Certificate Transparency kayıtlarından (alan adı için verilmiş her sertifikanın içerdiği adlar), sitenin sunduğu sertifikadan ve kısa bir yaygın adlar listesinden toplanır, sonra her biri canlı çözümlenir. CT listesi 12 saat saklanır; çözümleme her sorguda yeniden yapılır.

Site, https:// adresinden itibaren en fazla altı yönlendirme izlenerek ziyaret edilir; yalnızca yanıt başlıkları ve sayfanın ilk bölümü okunur, hiçbir şey saklanmaz. Özel ağ adreslerine veya standart dışı portlara giden yönlendirmeler izlenmez.

Profil sayfasının başındaki küre, web sunucusunu, isim sunucularını ve e-posta sunucularını GeoIP ile konumlandırır. Küredeki kıtalar bir kıyı şeridi haritasından değil, IP adreslerinin konumlandığı yerlerden çizilir: her nokta en az bir ağın bulunduğu 1,5°'lik bir hücredir.

Her sorgunun sonucu saklanır. Bir alan adı ikinci kez sorgulandığında kayıt firması, isim sunucuları, durum kodları, bitiş tarihi, DNSSEC durumu ile A, AAAA, MX ve NS kayıtları önceki kayıtla karşılaştırılır ve fark varsa sayfada listelenir.

Sonuç sayfasındaki “Site Arşivi” bölümü, bir alan adındaki sitenin geçmiş yıllarda nasıl göründüğünü gösterir. Bu kopyalar bize değil, Internet Archive'a aittir: kâr amacı gütmeyen bu kuruluş 1996'dan beri Wayback Machine ile web'in kopyalarını saklıyor ve herkese ücretsiz açıyor.

Biz yalnızca her yıl için kaç kopya olduğunu gösteren dizini alıp 7 gün saklıyoruz; seçtiğiniz yılın sayfası tarayıcınıza doğrudan web.archive.org'dan yüklenir. Eski sayfalarda görseller veya stil eksik olabilir.

Alan adı geçmişi bölümündeki eski sahiplik kayıtları da Internet Archive'dan gelir: who.is ve whois.com sayfalarının arşivlenmiş kopyalarından yalnızca kurum düzeyindeki bilgiler (kayıt sahibi kurum, ülke, kayıt firması, tarihler, isim sunucuları) okunur; kişi adı, adres, telefon ve e-posta hiçbir zaman alınmaz. Eski IP, isim sunucusu ve MX kayıtları ise Mnemonic ve Robtex'in herkese açık pasif DNS verilerinden gelir; onlara da teşekkür ederiz.

Alan adının çözümlendiği adresler, ip-db.com'un 46 açık kaynaktan derlediği kötüye kullanım havuzuna karşı kontrol edilir.

Sorgular registry'lerin kendi hız sınırlarına da tabidir; yoğun anlarda bir registry isteği reddedebilir ve sayfa bunu olduğu gibi bildirir. Programla erişim için JSON API'ye bakın.